Jos Smeets (1958-2025)
Jos was een vriend en oud-collega van me bij de Politieacademie. Hij kwam in Apeldoorn werken vanwege het grote onderzoek De geschiedenis van de Nederlandse politie, onder de bezielende leiding van Cyrille Fijnaut. Hij wist alles over de politie tijdens de Tweede Wereldoorlog, over gendarmerieorganisaties en in het bijzonder over onze Koninklijke Marechaussee. Bekende boeken van zijn hand gingen over de affaire Oss en over het leven van kolonel Van Houten. Hij schreef zoals ik zou willen schrijven.
Mijn oud-collega was bovendien een aimabele man, die fel kon zijn als het niet eerlijk toeging in de grote boze mensenwereld. Een integere vent met het hart op de juiste plek. Ik herinner me de avonden in zijn favoriete café Primus, waarbij we niet zelden eindigden bij een goede Griek om te genieten van de prachtige verhalen. Vertellers als Jos zijn er niet veel meer.
Ik herinner me ook zijn zware strijd tegen die rotziekte, en het herstel daarna. Dat was zeker geen gemakkelijke weg.
Je zou met pensioen gaan, je viert je verjaardag, en kort daarop belt je vrouw me: Jos is overleden. Nog steeds niet te bevatten. Ouwe Limbo, vergeate doan ich dich nummer.
D’r Jos is neat miear onger os.